Şiir

Kayboldum

· 1 dakika okuma
Sessiz ara sokak

Kayboldum demek yetmiyor bazen.
İnsan bir sokakta değil,
kendi içinin ara sokaklarında düşürüyor yolunu.
Cebimde kırışmış bir adres var,
üzerinde senin olmayan bir el yazısı.
Soracak kimse yok;
çünkü bazı kayboluşlar yüksek sesle tarif edilmez.
Gölgem benden önce yoruldu,
duvarlara tutunmayı bıraktı.
Saatler susmayı öğrendi,
zaman bana küsüp gitti.
Belki bulunmak istemediğim için
bu kadar derine battım,
belki de herkesin bulunduğu yer
bana hiç benzemez.
Kayboldum.
Ama telaş etme,
her kayboluş bir istasyona varmaz
insanı kendine yaklaştırır biraz

Bu yazı Semender kitabında yer alıyor.
Paylaş: X Facebook WhatsApp

Yorumlar (0)

İlk yorumu sen yaz.

Benzer yazılar

Şiir

Muhalif

Seni sevmek bir meydandan geçmek gibi, her adımda kimlik sorulan, her bakışta üstü aranan bir cesaret. Kalbimi cebimde taşıyorum, çünkü burada duygula...

· 2 dk · Kitap: Semender
Şiir

Bazı Şeyler

Kim öğretti sana durmadan yoklamayı, kapı eşiğinde bekleyip hayatı hesap sorar gibi çağırmayı? Bir zamanlar yan yana yürüdüğümüz gölgelerin hangi duva...

· 2 dk · Kitap: Semender
Şiir

O Gün 2

Masada kalan şeyler var bu şiirde, bırakılmış bir çatalın titreyişi gibi, elmanın soyulmuşluğu kadar savunmasız. Konuşmanın eşiğinde duran cümleler, k...

· 1 dk · Kitap: Semender