Serinlik Yazgısı

Gece, kendini çoğaltan bir aynadır
bakınca içimden eksilir.
Yalnızlığım, uzun bir cümle gibi
noktasını kaybetmiş,
okudukça uzar.
İçimde bir ağırlık var,
adı konmamış,
taşın dilini öğrenmiş.
Onu kimseye anlatmıyorum;
bazı dertler
ancak susarak büyür.
Bir yerlerden
serin bir anlam geçsin istiyorum,
söze gelmeyen,
el sürmeden ferahlatan.
Kırgın günlerimi
üst üste koyup
o görünmez eşiğe bırakıyorum,
belki dokunur diye.
Dilim, adını bilmediği bir kapıya
edep ile varıyor;
ne bir talep var içinde
ne bir itiraz.
Sadece içimin sızısı
azalsın diye
bekliyorum.
Göğsümde bir yangın var
ateşten değil,
uzun sürmüş bekleyişten.
Eğer bir serinlik yazgısı varsa,
Rahmetten kalma,
içime değsin,
ben yine susayım.
Amin.