Vakar ve Ar 3
· 1 dakika okuma
(Bir Gazel Denemesi)
Niyet aynasında kırıldı bütün yüzler
Hakikatten elimde ufalanmış gubar kaldı
Sesimle tartıştı karanlık, galip geldi
Dilim sustu, içimde eğilmiş vakar kaldı
Gecenin siciline düştü bütün adımlar
Yol gitti altımdan, önümde hisar kaldı
Ümidin harfine değdi sabrın bıçağı
Kesildi mana, avcumda esrar kaldı
Yakınlık eritti, mesafe taşlaştırdı
İki uç arasında donuk bir karar kaldı
Zamanın terazisi şaştı bu bedende
Artı sandım kendimi, eksi bir kar kaldı
İnanç dedim, kül oldu nefes değince
Üfledim, göğsümde dilsiz bahar kaldı
Sakit Erdem der ki: ad ağırdır, taşıyan incinir
Ad düştü içimden, sırtımda bu ar kaldı
Defter kapandı içimde, son satır kaldı
Bir ömrün eşiğinde sustu ikrar kaldı
Bu yazı
Bir Lokma Bir Hırka Bir Sokak kitabında yer alıyor.