Gölgeler
Gölgeler, ışığın unuttuğu cümlelerdir. Gün yürürken arkamızdan gelirler, bazen diz boyu bir korku, bazen omzumuza konan suskun bir kuş gibi. Öğleye do...
Yazdığım her şey burada. Şiirler, denemeler, roman bölümleri — tek tek kendi köşesinde, bir araya geldiğinde ise kitaplarda.
Pencereden bakınca gurbet suskun, yağmur ince ince çiziyor camı. Pembe ayakkabılarınla yürüyorsun düşlerimde, kaldırım taşları üstüne yazılmış sessizliksin. Kedinin mırıltısı sehpa...
Gölgeler, ışığın unuttuğu cümlelerdir. Gün yürürken arkamızdan gelirler, bazen diz boyu bir korku, bazen omzumuza konan suskun bir kuş gibi. Öğleye do...
Didem’e; Sana en derinde sakladığım bir sır vereyim: Ben kimsenin yerine geçmem. Ve senin gölgene de bürünmem. Ama kelimelerim damarlarında senin kara...
Elimdeki kırık kupanın kenarına adın sızıyor yine. Sanki sabahın erken saatlerinde bakkaldan alınmış bayat simidin susamı gibi her yere bulaşıyorsun....
Çürük mandalina kabuğundan sarkan tuhaf ve yarım bir ışıkla başladım söze. İlaçlardan kalma bir ağrı gezindi evvelâ çamaşır iplerine asılı rüyalarımda...
E-posta bırak, her yeni şiir ve yazı yayımlandığında sana ulaşsın. Spam yok.