Hayatın Hikmeti
· 1 dakika okuma
Bir sabah…
Güneş perdeden süzülürken fark ettim:
Hayat, büyük bir sır değilmiş.
Sadece küçük anların toplamıymış.
Bir fincan çayın buharında,
yolda selam veren bir komşuda,
uzun zamandır aranmayı bekleyen bir dostun sesinde gizliymiş hikmeti.
Anladım ki, bilgelik büyük sözlerde değil.
Bir kelimenin içindeki sessizlikte,
bir bakışın içindeki merhamette saklıymış.
Bazen kaybetmekmiş öğretmeni,
bazen susmak, dua etmenin başka bir biçimiymiş.
Ve insan…
Ne kadar bilirse bilsin,
ancak kalbiyle anlıyormuş yaşamı.
Çünkü hayatın hikmeti,
bilmekte değil…
hissetmekteymiş.
Bu yazı
Bir Lokma Bir Hırka Bir Sokak kitabında yer alıyor.