Veda
Sevgili, Bu sana yazdığım son yazı olsun. Kelimeyi bir daha ellerine bırakmayacağım. Çünkü beklemek, sızının en sabırlı haliymiş meğer; ben büyüttüm o...
Gecenin ve yalnızlığın diliyle.
Sevgili, Bu sana yazdığım son yazı olsun. Kelimeyi bir daha ellerine bırakmayacağım. Çünkü beklemek, sızının en sabırlı haliymiş meğer; ben büyüttüm o...
Tütün renkli bir rüzgar dolanıyor içimde, bir zamanlar dağların alnına sürülen cesaretin yerinde şimdi yorgun bir çocuk nefesi var. Evvelden adamlar v...
Şimdi gel diyorsun, ben de buradayım aslında sadece adımlarım sesini duymuyor yolların. Kökü sökülmüş bir ağaç gibi beklemekten yoruldum, uçurumun ken...
Bir sessizlik açılır günün göğsünde kırkikindi ağır ağır iner aldığım nefese Ciğerlerime mor bir sızı oturur sabaha kadar Saçlarını özlemiş çocuklar s...
Bu saatte kelimelerim hep üvey çocuk gibi… Ne anneleri var bu cümlelerin, ne de gidecekleri bir ev. Ben de işte, telefon ekranının donuk ışığında kims...
Ben şimdi kendi içimde dolaşan o yarım karanlığa eğiliyorum. Bir menekşenin solarken çıkardığı sessizliği dinliyorum uzun uzun. Her çiçek ölürken anne...
Karanlığın ince bir ipliğe dizildiği vakitlerdeyim yine Bir çocukluk ağrısı sızıyor içimden adını bilmediğim bir geceye dönüşerek Gözlerimin içini oya...
Gece, saçlarını çözüp omuzlarıma bıraktı yine. Karanlık dediğin, bir annenin unuttuğu ayna gibi bütün perdelere siner. Ben de payıma düşen suskunluğu...
bu çağın pas tutmuş sabahlarında adını aradım. Bir odanın küflü köşesinde değil, zamanın çatlağında unuttuğun bir nefes gibi yakınsın bana. Ben şimdi,...