Delil
Gece, insanın içindeki mahkeme salonudur. Duvarları rutubetli, yargıcı uykusuz, sanığı hep aynı kişidir: insanın kendisi. Bir suç işlediğimi hatırlamı...
Gecenin ve yalnızlığın diliyle.
Gece, insanın içindeki mahkeme salonudur. Duvarları rutubetli, yargıcı uykusuz, sanığı hep aynı kişidir: insanın kendisi. Bir suç işlediğimi hatırlamı...
Eve döner insan hep, eğer dönecek bir evi varsa; kapının dili vardır çünkü, pasla konuşur, kilitle susar. Bir anahtar cebinde ağırlaşır akşamüstleri,...
Ruh, kapalı bir odada unutulmuş bir penceredir; ne tam kapalıdır ne de ardına kadar açık. İçinden rüzgar geçer, adı konmamış acılar sürükler, bir çocu...
Bir masa kurdum kendime, iki kişilikti, tek sandalyeyi ittim biraz yana. Ekmek bayattı ama suçlamadım sabahı, çay dumanını üstüme giydim, aynaya bakma...
Oyunun kuralları hep güçlülerin elinde, zarlar onların avuçlarında, masa onların gölgesinde. Ama her kural, sabırla bekleyen bir çatlaktır; kibir orad...
Hayata eğreti oturuyor Nermin, sandalyenin ayağı kısa biraz. Avluda kuş yok, uçmayı unutmuş bir boşluk var yalnız. Aynalar konuşmayı bırakmış, bakınca...
Suskunluğun kıyısındayız bugün, su bir şey söyleyecek gibi vazgeçiyor. Konuşuyoruz, evet, sevgiyle, dikkatle, ama göz göze gelince ürküyor kelimeler....
Kalın bir şey giymeliyim diye düşündü kız, üşümüyordu aslında, içinde herkes vardı. Titreyen seslerini bıraktı kucağıma, dudakları bugün kanla mavi ar...
Geç kalınmış sayılmıyor artık hiçbir şeye, saatler affedici, takvimler sessiz. Ama bazı kapılar var, insan çalmadan özür diliyor. Eğik duruyorsam, bir...